Stel je voor... een vergaderruimte.
Het is er supergezellig. Leuke mensen. Je voelt je in het hier en nu en de sfeer is fijn. Er wordt gelachen, er staan koekjes op tafel en buiten is het guur. Je praat gezellig mee. De vergadering vordert en de gesprekken vloeien opvallend ongedwongen. Niemand aan tafel lijkt zich ergens aan te storen. It needs two to tango, maar jij bent momenteel de enige in de zaal die de spanning voelt.
Want onbewust scant je systeem de ruimte. Je voelt een subtiele spanning opkomen in je hoofd. Je herkent het, ademt door en denkt nuchter: 'Het is hier gezellig, ik doe gewoon even rustig aan.'
Er is volop beweging in de kamer. De anderen gaan volledig op in de flow en de spontaniteit. Opeens zie je vanuit je ooghoek dat iemand een cakeje pakt. In een split second schiet je mind aan: 'Oh, zij had al een cakeje genomen.' Je blik schiet naar de schaal. Bevestigd. Zonder oordeel, gewoon een constatering.
En dan volgt de geruststelling in je hoofd: 'Ah oké, de cake is lekker. Die oude ervaring met die mannelijke leidinggevende—die me letterlijk een tik op de vingers gaf omdat je maar één koekje mocht pakken—sloeg ook nergens op. Gelukkig ben ik niet zo.'
Je scant de ruimte: er is nu geen gevaar. De anderen zijn volledig op hun gemak. De issue is helemaal geen issue, toch?
Opgelucht adem je door. Maar zo makkelijk laat jouw mind het er niet bij zitten. Want hoewel je rationeel wéét dat het oké is om een koekje te pakken, praat je lichaam niet met je gedachten mee.
Terwijl de vergadering, het gelach en de ongestoorde gesprekken om je heen gewoon doorgaan, word je ongemerkt weggetrokken in je interne proces. Je raakt steeds meer afgeleid door je eigen lichaamssensaties. 'Niet echt gezond hè? Ik mag dit eigenlijk niet. Al die suikers en E-nummers...' galmt het opeens door je hoofd.
Je lichaam schiet in de weerstand. Je armen blijven strak langs je lichaam geklemd, alsof ze bevroren zijn. Je voelt je doodongemakkelijk, terwijl de omgeving zich van geen kwaad bewust is. Je probeert ertegen te vechten door bewust van positie te veranderen; je pakt de armleuning beet, knijpt erin, verschuift je gewicht en laat je arm over de rugleuning bungelen. Alles om maar niet in de totale verkramping te schieten.
In die stroom van beweging besluit je de innerlijke criticus de mond te snoeren: 'Weet je wat? Ik beperk mezelf al zo lang met eten en ik ben er tot nu toe echt niet gelukkiger of gezonder op geworden.' Je zet daad bij het woord. Je pakt een cakeje. Heerlijk. Even later pak je onbeschaamd een derde.
De gedachte dat het niet mag, de neiging om te vragen of het wel mag, of de drang om jezelf te verantwoorden ("Ik doe het normaal nooit hoor!"): het hoort allemaal níét thuis in deze huidige situatie. Je bent de enige die eronder lijdt.
Jouw lichaam probeert je te beschermen. Door nare of rigide ervaringen uit het verleden legt je brein nog steeds razendsnelle verbanden die in het hier en nu jouw onbewuste reacties sturen. De informatie waar je brein zich op baseert is alleen zwaar verouderd. Pas wanneer je je in het moment zélf bewust wordt van deze fysieke gedragingen, kun je de ketting doorbreken.
En daar stopt het niet. Want het zenuwstelsel onthoudt alles.
Na een fijne dag vol indrukken ga je moe en voldaan naar bed. De spanning in je hoofd was intens, maar je hebt er doorheen geademd. En dan, ergens tegen de ochtend, schrik je wakker uit een heftige, intense droom.
Je zat aan een keukentafel met vier onbekende personen—mensen die representatief staan voor onverwerkte situaties in je leven. In de droom nam de woede het volledig over. Schuimbekkend van woede las je een van hen de les. Intens. Daarna viel de stilte. De rust keerde terug. Pas in een volgende droomruimte besefte je: dit was niet oké, zij verdienden dit niet.
Op dat moment verscheen er een persoon bij de deur die je een cruciale, universele les meegaf. Een les die je direct terugwierp op je intuïtie en liet zien dat wanneer het lichaam energetisch vastzit, er geen zuivere actie kan volgen. Beweging is de enige weg.
Zijn woorden? “Als er geen doel is, is dit het resultaat.”
Het is vroeg in de ochtend. De adrenaline en de spanning gieren door je lijf. Het was niet eng, het was puur heftig. Je gedachten volgen de trilling van je lichaam. Je springt je bed uit en besluit: het is tijd om te releasen.
Geen spirituele bypass, maar actie. Je zet de Dynamische Meditatie van Osho aan. Je schudt, je ademt, je ontlaadt de spanning van de nacht en reist energetisch terug naar je kindertijd. Je laat jouw levensenergie direct afrekenen met de emotionele lading die onder de droom lag opgeslagen.
Weer een laag gezien. Weer een laag doorvoeld. Weer een laag diepgaand geheeld.
Vandaag kies jij, morgen ben jij...
Blijf jij vastzitten in de verkramping van je verleden, of ben je klaar om de vastzittende energie in jouw systeem écht te releasen? Maak vandaag nog een afspraak voor een transformerende doorbraaksessie op www.diyavision.nl.
Hartelijke diyagroet,
Ushadevie Dhanni Bachoe
Breakthrough Coach & Gids naar een gezond & veilig fundament
Diyavision Action by Choice & Familiepijn.nl