Negatieve gedachten voeden en bevestigen bij een laag zelfbeeld continu je wereldbeeld. Slachtofferschap, machteloosheid en desinteresse nemen de overhand. Dit is een toxische vorm van zelfonderzoek.
Jarenlang heb ik op deze manier mijn lage zelfbeeld gevoed. Het was een periode van overleven, opgeven en mentale afwezigheid. Mijn focus was puur gericht op de dag doorkomen en doen wat ‘hoogstnoodzakelijk’ was: koken, de kinderen, het huishouden en werk. Er waren ontelbare momenten dat mijn kinderen hun verhalen deelden en ik maar een fractie kon oppikken. “Je hebt niets gehoord hè mam?” Ik wilde er wel zijn, maar ik kon het op dat moment simpelweg niet.
De stem die beschermt
Dit, lieve lezer, is slechts één van de situaties die mij dwongen tot het nemen van serieuze stappen en het zoeken van hulp. De stem in mij was genadeloos duidelijk: “Ik ben niet goed genoeg.” Voor heel veel dingen niet. Ik voelde me tekortschieten in relaties; vaak onrustig en even vaak doodvermoeid.
Tegenwoordig gebruik ik bij zelfonderzoek een krachtige vraag: “Wat wil dit mij vertellen?” Want als ik volgens die stem in veel dingen niet goed ben, waarin ben ik dan wél goed? De uitdaging is om te ontdekken wat die negatieve stem werkelijk wil vertellen, of waar hij me voor probeert te beschermen.
Van startpunt naar groei
Ik ontdekte dat ik ontzettend goed ben in andere zaken, waaronder het vermogen om naar binnen te kijken en me bewust te zijn van mijn diepste emoties en gedachten. Ik heb de kracht van mijn eigen stem gevonden om te navigeren naar dieptes die houvast bieden. Zo zijn emoties niet langer een lijdend voorwerp, maar het kompas om obstakels op de weg naar groei te transformeren.
Zo werd “niet goed genoeg zijn” voor mij geen eindpunt, maar het startpunt. Ik wil niet alleen herstellen; ik wil excelleren in zelfonderzoek. Voor mij betekent groei de uitdaging aangaan, elke dag weer.
Ik ben benieuwd naar jouw verhaal: Wat heeft jou gedwongen om naar binnen te kijken en te groeien?