Traumatische koppeling: Waarom je doet wat je niet wilt

Herken je dat? Je neemt jezelf voor om rustig te blijven, maar zodra het moment daar is, schiet je in een reactie waar je later spijt van hebt. Je ziet het jezelf doen, maar je kunt jezelf niet stoppen.

Dit is geen kwestie van "geen wilskracht". Dit is biologie.

Het alarm dat vals afgaat

Je hersenen (en specifiek de amygdala) werken als een archief van onverwerkte ervaringen. Wanneer je in een nieuwe situatie komt die ook maar iets wegheeft van een oude, onveilige ervaring—een specifieke geur, een toonhoogte in iemands stem, een bepaalde lichaamshouding—gaat je interne alarm af.

Op basis van onvolledige informatie trekt je brein aan de noodrem. Je lichaam reageert voordat je verstand kan ingrijpen. Je ego zaait verwarring, je wordt "die opgeblazen kikker" of juist de onzekere versie van jezelf. Je doet C, terwijl je A wilde.

Stop de automatische piloot

Traumatische koppelingen zorgen ervoor dat je blijft reageren op situaties die allang voorbij zijn. Je trekt keer op keer hetzelfde drama aan, omdat je systeem nog steeds probeert te overleven in een verleden dat niet meer bestaat.

Wil je dit doorbreken? Stop met beredeneren en begin met voelen:

• Waar in je lichaam voel je de spanning als het alarm afgaat? (Warmte? Hartkloppingen? Dichtklappen?)

• In welke situaties trekt je brein aan de noodrem?

• Stop met jezelf te veroordelen voor je reacties. Onderzoek ze.

Bewustwording is de enige manier om deze koppelingen te verbreken. Alleen als je erkent dat je reageert vanuit een oude pijn, kun je de regie overnemen en in het hier en nu stappen.

Klaar om de automatische piloot uit te schakelen en de bestuurder van je eigen systeem te worden? Stuur een bericht om te onderzoeken welke koppelingen jouw vrijheid nog in de weg staan.